Μάθημα:

ΦΥΣΙΚΟΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ

Κωδικός:

ΦΔ4

Εξάμηνο διδασκαλίας:

Δ

Κατηγορία μαθήματος:

ΜΕ (Μάθημα Ειδικότητας)

Τύπος μαθήματος:

Θεωρητικό & Εργαστηριακό

Ώρες διδασκαλίας:

5 (3 Θεωρία, 2 Εργαστήριο)

Πιστωτικές μονάδες (ECTS):

6

Προαπαιτούμενο μάθημα:

----------

Εξαρτώμενο μάθημα:

----------

 

ΣΚΟΠΟΣ ΤΟΥ  ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

Σκοπός του μαθήματος είναι η καλλιέργεια της ολιστικής προσέγγισης της φυσικοθεραπείας μέσω του κλινικού συλλογισμού για τη δημιουργία εξατομικευμένου και αιτιολογημένου προγράμματος αποκατάστασης.  Στο πλαίσιο αυτό, οι φοιτητές εκπαιδεύονται στη μεθοδολογία της αξιολόγησης της κλινικής κατάστασης του ασθενή και της οργάνωσης της θεραπείας μέσα από τη συνεκτίμηση υποκειμενικών & αντικειμενικών ευρημάτων (ΥΑΣΟ). Για την επίτευξη αυτής της επάρκειας, θα διδαχθεί η επιλογή και χρήση των  κατάλληλων (ειδικών, ευαίσθητων, αξιόπιστων και έγκυρων) εργαλείων, κλινικών αλλά όσων ανήκουν στην αιχμή της τρέχουσας τεχνολογίας. Μέσα στα πλαίσια αυτά, θα διδαχθεί επίσης α) η φιλοσοφία και μεθοδολογία της συλλογής και ταξινόμησης όλων των πληροφοριών που αφορούν την κατάσταση του ασθενούς σε σχέση με το προβλημά, β) η ταυτοποίηση του πόνου ή/και του κινητικού ελλείματος με εντοπισμό του αιτίου και γ) η οργάνωση εξατομικευμένης και στοχοποιημένης παρέμβασης με την επιλογή των αποτελεσματικότερων μέσων και μεθόδων.

 

ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

Θεωρητικό Μέρος

Στο θεωρητικό μέρος του μαθήματος καλύπτονται ενότητες που αφορούν στον τρόπο λήψης ιστορικού από τον ασθενή, με ερωτήσεις προσαρμοσμένες στα ιδιαίτερα νοητικά, μορφωτικά, ψυχολογικά και κοινωνικά χαρακτηριστικά του, στην εφαρμογή των κατάλληλων ερωτηματολογίων και κλιμάκων για το είδος της πάθησης και την ανατομική εντόπισή της. Επίσης, παρουσιάζεται η μεθοδολογία καταγραφής όλων των ευρημάτων από την επισκόπηση, την ψηλάφηση τη χρήση ειδικών δοκιμασιών και πως μαζί με το ιστορικό οδηγούν στον κλινικό συλλογισμό (clinicalreasoning) για τον προσδιορισμό των αιτιών του προβλήματος σε μυοσκελετικό επίπεδο καθώς και την διαφοροδιάγνωση σε σχέση με άλλες πιθανές παθολογίες εσωτερικών οργάνων. Εμβαθύνονται οι μέθοδοι – εργαλεία αξιολόγησης του πόνου, της κινητικότητας, της μυϊκής ισχύος, της ισορροπίας και άλλων σημαντικών λειτουργικών ικανοτήτων όπως η ιδιοδεκτικότητα. Επισημαίνονται τα όρια και οι δυνατότητες της φυσιοθεραπευτικής αξιολόγησης και διδάσκεται η αναγνώριση παθολογικών προτύπων και η κατηγοριοποίηση των ασθενών. Γίνεται ανάλυση των αιτιών των λειτουργικών ελλειμμάτων με προσδιορισμό του μεγέθους της βλάβης, του ελλείμματος ή της αναπηρίας, καθώς και της δυνατότητας παρέμβασης από το φυσικοθεραπευτή σε συσταλτά και μη-συσταλτά ανατομικά στοιχεία. Τα προαναφερθέντα μαζί με την αξιολόγηση των δυνατοτήτων και περιορισμών της επικοινωνίας του φυσικοθεραπευτή με τον ασθενή, βάσει του νοητικού επιπέδου και της ιδιοσυγκρασίας (ψυχο-κοινωνικό προφίλ), συνεκτιμώνται κατά τη διαδικασία της θεραπευτικής απόφασης (decisionmakingprocess) και οργάνωσης ενός προγράμματος θεραπευτικής παρέμβασης.

 

Εργαστηριακό Μέρος

Στο εργαστηριακό μέρος του μαθήματος, οι σπουδαστές εκπαιδεύονται στην πρακτική εφαρμογή των κλινικών μεθόδων αξιολόγησης όπως η επισκόπηση, η ψηλάφηση και αναγνώριση των μυών και των μη συσταλτών δομών του άνω και κάτω άκρου,  η εκμάθηση των βασικότερων ειδικών δοκιμασιών αξιολόγησης μυοσκελετικών τραυματισμών, καθώς και τάσης – κινητικότητας του περιφερικού νευρικού ιστού και ο μυϊκός έλεγχος των μυών της περιοχής.  Παρουσιάζονται οι πρακτικές απόψεις της χρήσης ερωτηματολογίων και κλιμάκων για αξιολόγηση του πόνου και των λειτουργικών περιορισμών διαφορετικής αιτιολογίας (μυοσκελετικής, νευρολογικής, αναπνευστικής κλπ) με τα πιθανά πρακτικά προβλήματα που μπορεί να ανακύψουν και γενικότερα παρουσιάζονται πρακτικοί τρόποι λήψης ιστορικού, προσαρμοσμένοι στις ιδιαιτερότητες διαφορετικών ασθενών. Οι φοιτητές ασκούνται επίσης στην ανάπτυξη ολιστικού κλινικού συλλογισμού, στην ικανότητα αναγνώρισης παθολογικών προτύπων καθώς και στην ικανότητα  διαφοροδιάγνωσης σε σχέση με οργανικές η συστηματικές νόσους. Γίνεται πρακτική εφαρμογή των διαθέσιμων μέσων αξιολόγησης υψηλής τεχνολογίας στη φυσικοθεραπεία για την αξιολόγηση του πόνου, της μυϊκής και νευρικής λειτουργίας και επίσης γίνεται μελέτη περιστατικών (casestudies).

 

ΜΕΘΟΔΟΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ

Θεωρητικό Μέρος

Διαλέξεις-εισηγήσεις του διδάσκοντα καθηγητή με χρήση πίνακα, διαφανοσκοπείου, σταθερό προβολικό σύστημα καθώς και συζητήσεις κλινικών περιστατικών μεταξύ ομάδων σπουδαστών και διδάσκοντα.

Συζήτηση στην τάξη και ανατροφοδότηση. Χρήση Τεχνολογιών Πληροφορικής και Επικοινωνιών (ΤΠΕ) (Πολυμέσων, ηλεκτρονική συζήτηση μέσω πλατφόρμας ασύγχρονης εκπαίδευσης και ηλεκτρονικού ταχυδρομείου)

 

Εργαστηριακό Μέρος

Παρουσίαση του υπό επεξεργασία θέματος από τον διδάσκοντα και εφαρμογή των μεθόδων αξιολόγησης χρησιμοποιώντας ως μοντέλο ένα σπουδαστή. Στη συνέχεια οι σπουδαστές ανά μικρές ομάδες των δύο-τριών ατόμων, εφαρμόζουν τις μεθόδους, μελετούν και αναλύουν πρακτικές εφαρμογές υπό την επίβλεψη του εκπαιδευτικού.

Εκπαιδεύονται στη χρήση των διαθέσιμων  οργάνων αξιολόγησης  και χρησιμοποιπούν βοηθήματα ή όργανα του εργαστηρίου για καλύτερη κατανόηση του διδακτικού αντικειμένου (προπλάσματα του ανθρώπινου σώματος, μπάλες, ιμάντες κλπ).

 

ΜΕΘΟΔΟΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ

Θεωρητικό Μέρος

Η αξιολόγηση θα γίνεται στο τέλος κάθε εξαμήνου με την μορφή γραπτών εξετάσεων με θέματα ανάπτυξης που καλύπτουν το μεγαλύτερο δυνατό εύρος της εξεταστέας ύλης. Τμήμα της εξέτασης μπορεί να περιλαμβάνει και ερωτήσεις πολλαπλών επιλογών προκειμένου να καλυφθεί η διδακτέα ύλη ευρύτερα. Δίδεται επίσης η δυνατότητα να ανατεθούν προαιρετικές εργασίες στην πορεία του εξαμήνου που θα ληφθούν υπόψη στην τελική βαθμολογία.

 

Εργαστηριακό Μέρος

Για το εργαστηριακό Μέρος η αξιολόγηση θα είναι συνεχής (καθ’ όλη τη διάρκεια του εξαμήνου), και θα γίνεται με την μορφή προφορικής εξέτασης και εφαρμογής των κλινικών μέσων και μεθόδων που διδάχτηκαν στο εργαστήριο.

 

ΣΤΟΧΟΙ ΤΟΥ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ - ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΑ ΜΑΘΗΣΙΑΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ

Μετά το τέλος του μαθήματος ο φοιτητής θα είναι σε θέση:

  • να αξιολογήσει τον ασθενή επιλέγοντας την κατάλληλη μέθοδο για συστηματική καταγραφή των ευρημάτων γνωρίζοντας τα αντίστοιχα πλεονεκτήματα και περιορισμούς
  • να αξιολογεί και να καταγράφει τα αντικειμενικά ευρήματα του ασθενούς διαμέσου έγκυρων και αξιόπιστων μεθόδων αξιολόγησης.
  • να είναι εξοικειωμένος με κλινικά εφαρμόσιμες τεχνικές και ειδικές δοκιμασίες αξιολόγησης
  • να χρησιμοποιήσει τις μεθόδους και τα μέσα υψηλής τεχνολογίας προκειμένου να αξιολογήσει τον πόνο και τα λειτουργικά ελλείμματα.
  • να συνεκτιμά τα συμπτώματα και τα ευρήματα του ασθενούς σε σχέση με το είδος και το στάδιο του προβλήματος, καθώς και με την προσωπικότητα του ασθενούς για να θέσει τους στόχους της αποκατάστασης. 
  • να αναπτύσσει έναν ολοκληρωμένο κλινικό συλλογισμό που θα οδηγήσει στον εντοπισμό του αιτίου, τον υπολογισμό του μεγέθους του προβλήματος και στην εξατομίκευση  των στόχων ενός προγράμματος φυσικοθεραπείας.

 

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Ελληνική:

  1. Νάτσης  Κ .(2004). Εύρος Κίνησης - Ουδέτερη - 0 Μέθοδος της Α.Ο. Μέτρηση και Τεκμηρίωση Πασχαλίδης.
  2. Daniels  L. (2000). WorthinghamS. Έλεγχος Μυϊκής Λειτουργικής Ικανότητας. Παρισιάνου.
  3. HoppenfieldS (1993). Φυσική εξέταση της σπονδυλικής στήλης και των άκρων. Παρισιάνου.
  4. HoppenfeldS (2000). Ορθοπεδική Νευρολογία. Αθήνα, Μαρία Γρ. Παρισιάνου.
  5. VaccaroA. (2006). Κλινική Εξέταση της Σπονδυλικής Στήλης Πασχαλίδης.

 

Ξενόγλωσση:

  1. Butler D. (1994). “ Mobilization of the nervous system”,  Churchill Livingstone.
  2. Cameron M.H. (2007). Physical Rehabilitation - Evidence-Based Examination, Evaluation, and Intervention. Saunders.
  3. Cleland J. (2005). Orthopaedic Clinical Examination - An Evidence Based Approach for Physical Therapists Saunders.
  4. Cyriax J. (2003). “Orthopaedic Medicine. Part I: Clinical examination and diagnosis”.  OPTP, USA.
  5. Dutton M. (2004). Orthopaedic Examination, Evaluation, and Intervention (Hardcover) McGraw-Hill Medical.
  6. Goodman C. C. (2007).           Differential Diagnosis for Physical Therapists, 4th Edition - Screening for Referral Saunders.
  7. Kisner C., Colby L. (2002). “Therapeutic Exercise Foundations and Techniques”, FA Davis.
  8. Lephart S, Fu F. (2000). “Proprioception and neuromuscular control in joint stability”. Human Kinetics.
  9. Loundon J, Bell S & Johnston J. (1998). “The clinical orthopaedic assessment guide”. Human Kinetics. UK.
  10. Magee D (2002).“Orthopaedic physical assessment”. 4th edition. W.B Saunders Company.
  11. Malanga G.A. (2006). Musculoskeletal Physical Examination - An Evidence-Based Approach.Hanley & Belfus
  12. Melzack R & Wall P. (2006). “Textbook of pain”. 5th edition. Churchill Livingstone.
  13. Morrow J.R. (2005). Measurement and Evaluation in Human Performance - 3rd Edition Package Human Kinetics.
  14. Perrin D (1993). “Isokinetic exercise and assessment”. Human Kinetics.        
  15. Shultz. S.J. (1998). The Clinical Orthopedic Assessment Guide.         Human Kinetics.
  16. Skinner H. (2007). Essentials of Diagnosis & Treatment in Orthopedics (Lange Essentials) . McGraw-Hill Medical
  17. Starkey C. (2002). Evaluation of Orthopedic and Athletic Injuries, 2nd Edition FA Davis.
  18. Travell JG, Simons DG, Cummings BD. (1999). ' Myofascial Pain and Dysfunction: The Trigger Point Manual (2-Volume Set) D. Lippincott Williams & Wilkins, 2nd edition
  19. Welk. G.J. (2002).  Physical Activity Assessments for Health-Related Research         Human Kinetics.
  20. Wiggins C.E. (2006). A Concise Guide to Orthopaedic and Musculoskeletal Impairment Ratings      Lippincott.

Τελευταία Νέα



Καταγραφή πληροφοριών & χαρακτηριστικών σχετικών με τα προβλήματα της οσφύος

Επικοινωνία

Ψαρρών 6, Μυρτιά 25100, Αίγιο
phone 26910.61150 fax26910.61250
emailΑυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

find us on facebook